De Tijdparadox by Eoin Colfer

Author:Eoin Colfer [Colfer, Eoin]
Language: nld
Format: epub
Tags: Jeugd 13+
ISBN: 9047508726
Publisher: Van Goor
Published: 2009-01-01T23:00:00+00:00

Stom apparaat. De projectoren zijn helemaal in de war. Op de monitor zie ik er tien jaar ouder uit. Als ik terug ben draai ik Foaly zijn nek om.’

Root moest glimlachen, of hij nu wilde of niet, maar hij verborg zijn lach snel.

‘Vanwaar dat hologram, Short? Wat is er mis met een gewone ouderwetse communicator? Weet je wel hoe duur het is om beeld en geluid door de aardkorst heen te stralen?’

Holly’s beeltenis flakkerde. Ze staarde naar haar voeten en keek toen weer op.

‘Ik… ik wilde u alleen bedanken, Jul… commandant.’

Root was verbaasd. Hem bedanken? Voor maandenlang onmogelijke taken uitvoeren en dubbele diensten draaien?

‘Mij bedanken, kapitein? Dat is hoogst ongebruikelijk. Ik weet niet of ik mijn werk wel goed doe als elfen me gaan bedanken.’

‘Ja, ja, dat doet u wel,’ zei Holly’s beeltenis snel. ‘U doet uw werk prima, meer dan. Er is nooit genoeg waardering voor u geweest. Maar die heb ik nu wel. Ik weet wat u altijd voor mij probeerde… probeert te doen. Dus ik wil u bedanken, en ik zal u nooit teleurstellen.’

Root merkte tot zijn verbazing dat hij daadwerkelijk geraakt was. Hij kreeg niet elke dag met zo’n oprechte emotie te maken.

Moet je mij nou zien, dacht hij. Ik zit hier te snotteren tegen een hologram. God, wat zou Foaly dit leuk vinden.

‘Ik… eh… Ik accepteer je woorden van dank en ik geloof dat ze vanuit je hart komen. Ik verwacht alleen niet tijdens elke missie zo’n duur holografisch telefoontje. Bij deze ene keer moesten we het maar laten.’

‘Begrepen, commandant.’

‘En wees voorzichtig in Hamburg. Denk eraan dat je al je apparatuur controleert.’

‘Dat zal ik doen, commandant,’ zei Holly, en Root had durven zweren dat ze met haar ogen rolde, maar dat kon ook een storing in het programma zijn.

‘Verder nog iets, kapitein?’

Holly stak haar hand uit; door de beweging trilde en haperde hij een beetje. Root wist niet goed wat hij moest doen. De etiquette van hologrammen was er duidelijk over: omhelzen en elkaar de hand schudden werden afgeraden. Wie wilde er nou een pixelbeeltenis omhelzen?

Maar de hand was er nog steeds.

‘Wens me succes, commandant. Als officieren onder elkaar.’

Root gromde. Bij elke andere ondergeschikte was hij op een geintje bedacht geweest, maar kapitein Short had met haar oprechtheid altijd respect bij hem afgedwongen.

Hij stak zijn hand uit en toen hij de virtuele vingers van Holly aanraakte, voelde hij een lichte tinteling.

‘Veel succes, kapitein,’ zei hij knorrig. ‘En probeer je eens wat minder individualistisch op te stellen. Op een dag ben ik er niet meer om je te helpen.’

‘Dat zal ik doen, commandant. Tot ziens,’ zei Holly, en weg was ze, maar Julius Root had durven zweren dat hij in de seconden vóór haar holografische beeltenis uitdoofde holografische tranen op haar wangen had zien glinsteren.

Stom apparaat, dacht hij. Ik zal Foaly vragen of hij de hele boel wil herijken.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.